Hcube-Young

Descrizione Sito

testa pl
hbv PL
hcv PL
hiv PL
sx basso pl

FAQ

          FAQ                   

 

HBV
http://www.wzw.pl/faq.php#1 

 
Czy poddając się szczepieniu przeciw wzw B można się zakazić wirusem HBV?

Szczepionka przeciwko WZW B nie zawiera materiału genetycznego wirusa i nie może wywołać zakażenia HBV.

Co to jest HBV?

HBV to wirus zapalenia wątroby typu B. Wirus ten  znajduje się we krwi człowieka, replikuje (namnaża)  się w wątrobie i wywołuje różne postaci zapalenia wątroby.

Jakie choroby wywołuje HBV?

Wirus HBV wywołuje różne postaci zapalenia wątroby:
•    ostre zapalenie wątroby (zarówno postaci objawowe jak i bezobjawowe),
•    przewlekłe zapalenie wątroby
•    nadostre (piorunujące) zapalenie wątroby (z dużą śmiertelnością).
Skutkiem przewlekłego zapalenia wątroby może być marskość tego narządu (ze wszelkimi medycznymi konsekwencjami, do śmierci włącznie).
HBV jest drugim po paleniu tytoniu czynnikiem rakotwórczym.

Jakie są objawy zakażenia HBV?

Najczęściej zakażenie HBV przebiega bezobjawowo. U osób dorosłych, w większości przypadków zakażenie kończy sie samoistnym wyleczeniem  pozostawiając  odporność .
W części przypadków ostre zapalenie wątroby przebiega w postaci pełnoobjawowej. Typowymi objawami są:  złe samopoczucie, pobolewanie pod żebrami, żółtaczka (do 20% przypadków, większość chorych nie ma żółtaczki), ciemne zabarwienie moczu, jasne zabarwienie stolca, osłabienie, zła tolerancja wysiłku, alkoholu i wybranych pokarmów, bóle stawów i mięśni. Taki przebieg zazwyczaj kończy się całkowitym, samoistnym wyleczeniem (wiąże się z hospitalizacją, po której zalecana jest  kilkumiesięczna przerwa w życiu zawodowym lub szkolnym).
Część  zapaleń wątroby z  forme ostrej przechodzi  w postać przewlekłą  (im młodszy wiek pacjenta, tym ryzyko przewlekłego zapalenia wątroby jest większe). Przewlekłe WZWB przez wiele lat  przebiega bezobjawowo.
W przypadku zapalenia nadostrego, w wielu przypadkach przebieg choroby wymaga przeszczepu wątroby.

Czy łatwo zakazić się HBV?

Tak. Do zakażenia wystarczy 0,0004ml krwi. Jest to ilość niemożliwa do zobaczenia gołym okiem. Wystarczy niewielkie  ukłucie igłą, żyletką czy innym narzędziem które wcześniej miało kontakt z wirusem. Wirus nie jest wrażliwy na gotowanie, nawet wielogodzinne.

Jak zabezpieczyć się przed HBV?

Najlepszym zabezpieczeniem jest wykonanie szczepienia przeciw HBV – należy pamiętać, że pełne szczepienie składa sie z trzech dawek i konieczne jest przyjęcie wszystkich w celu zapewnienia skuteczności szczepionki.
Należy  również  unikać sytuacji mogących spowodować przeniesienie wirusa (patrz drogi zakażenia).

Kto powinien się zaszczepić przeciw HBV?

Każdy.

W jakich płynach występuje HBV, a w jakich nie?

HBV występuje we krwi, płynie mózgowo-rdzeniowym, chłonce, płynach przesiękowych (np. płynie w otrzewnej, opłucnej), w wydzielinie z pochwy i w spermie.
HBV NIE występuje w moczu, łzach, ślinie i pocie.

Czy stosowanie prezerwatywy zabezpiecza przed zakażeniem HBV?

Tak, prawidłowo zastosowana prezerwatywa minimalizuje ryzyko przeniesienia zakażenia HBV. W przypadku regularnych kontaktów seksualnych  z osoba zakażoną HBV konieczne jest szczepienie przeciwko WZWB narażonego partnera.

Czy istnieje ryzyko przeniesienia zakażenia HBV z matki na płód?

Tak. Dziecko powinno zostać zaszczepione przeciw HBV i mieć  podaną immunoglobulinę w pierwszej dobie życia.



HCV
http://www.prometeusze.pl/faq.php#3

 

Jakie testy należy wykonać, aby upewnić się, czy jest się zakażonym HCV?

Podstawowym badaniem w kierunku wykrycia zakażenia HCV, jest badanie krwi na obecność przeciwciał  anty-HCV.

Kto powinien wykonać badania w kierunku wykrycia HCV?

Każda osoba, która miała sytuacje narażające na ryzyko zakażenia  HCV ( p. drogi zakażenia) powinna sie poddać  badaniu.  
 
Czy istnieje  szczepionka przeciwko HCV?

Obecnie nie ma szczepionki przeciwko HCV.

Czy można zakazić się poprzez kontakty seksualne?  

W przypadku kontaktów heteroseksualnych ryzyko zakażenia HCV jest niskie;  w kontaktach MSM ryzyko  jest wysokie.
 
Co to jest wirusowe zapalenie wątroby typu C?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C (hepatitis C, WZWC) jest chorobą zakaźną wywołaną  wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV), cechującą się rozlanym uszkodzeniem wątroby.

Jakie są objawy zakażenia  HCV i choroby, jaką ten wirus wywołuje Hepatitis C ?


Zakażenie  HCV bardzo rzadko występuje w postaci pełnoobjawowe, j z żołtaczką. W większości przypadków faza ostra zakażenia jest bezobjawowa i nie rozpoznawana.
Po przejściu w przewlekłe zapalenie wątroby, objawy występują po upływie wielu lat (średnio 15-30 lat od zakażenia), najczęściej w okresie już marskości wątroby , kiedy dochodzi do uszkodzenia poszczególnych funkcji tego narządu.  Takimi objawami, świadczącymi o niewydolności wątroby mogą być : żółtaczka, wodobrzusze, obrzęki kończyn dolnych, krwawienia z dziąseł, nosa, drobne wybroczyny na skórze, u kobiet zaburzenia miesiączkowania.  

Czy  zapalenie wątroby typu C  można wyleczyć?

Tak. W wyniku leczenia można  wyeliminować na stałe obecność wirusa z organizmu. Nie jest on wtedy wykrywalny we krwi.

Czy zakażeni HCV powinni się szczepić przeciwko HBV (wzw typu B)?

Tak. Nadkażenie HBV, w konsekwencji koinfekcja dwoma wirusami  dodatkowo uszkadza wątrobę, a poza tym daje gorsze rokowania na wyleczenie.

Czy można się zakazić od domownika, który jest HCV+ ?

HCV nie można się zakazić w codziennych kontaktach.  Należy jednak stosować  środki ostrożności  - nie używać wspólnie przedmiotów osobistego użytku tj.  szczoteczka do zębów, cążki i nożyczki do paznokci, maszynka do golenia, zabawki erotyczne itp.

Czy istnieje ryzyko przeniesienia HCV z matki na płód?

Istnieje ryzyko zakażenia przeniesienia zakażenia z matki HCV+ na płód, ale jest ono niskie. Nie ma możliwości szczepienia noworodka. Wszystkie dzieci urodzone z matek HCV+ sa objęte opieką w Poradniach Chorób Zakaźnych.

Czy matka zakażona HCV może karmić dziecko piersią?


Matka zakażona HCV może bez obaw karmić piersią. Stężenie wirusa w mleku matki jest znacznie niższe niż w jej krwi.


HIV
http://www.aids.gov.pl/files/wiedza/pytania3.pdf

 

Kiedy najlepiej zrobić sobie test?

Obecnie najczęściej wykonywane są testy diagnostyczne poszukujące tylko przeciwciał przeciwko wirusowi HIV (testy III generacji) i testy poszukujące zarówno przeciwciał, jak i antygeny wirusa, zwanego antygenem p24 (testy IV generacji). Wszyscy eksperci zajmujący się rozpoznawaniem zakażenia HIV są zgodni, że test należy zrobić po 3 miesiącach od momentu, w którym mogło dojść do zakażenia, niezależnie od tego, której generacji test będzie wykonywany. Te 3 miesiące potrzebne są po to, by - jeśli doszło do zakażenia - organizm zdążył wyprodukował dostatecznie dużą ilość przeciwciał, tak by test mógł je zauważyć. Zrobiony za wcześnie test da wynik ujemny, co nie musi być prawdą. Zamiast powtarzać testy lepiej odczekać (nie podejmując ryzykownych zachowań) i dostać wynik rozstrzygający wszelkie wątpliwości.

Jakie są objawy zakażenia HIV?


HIV przez długi czas (średnio około 10 lat) nie daje żadnych objawów. U części osób po około 2 tygodniach od zakażenia pojawiają się wprawdzie objawy tak zwanej pierwotnej infekcji HIV, ale są bardzo niespecyficzne i nawet specjaliście trudno je powiązać z zakażeniem HIV. Na dodatek w tym czasie testy poszukujące przeciwciał przeciwko wirusowi HIV są ujemne. W dodatku wiele z objawów występujących w trakcie infekcji pierwotnej może występować u osób, które bardzo się boją zakażenia. Przewlekły stres wywołuje wiele dolegliwości fizycznych.
Po latach trwania zakażenia zaczynają się pojawiać objawy, które wywołuje sam wirus. Ale nie jest tak, że u wszystkich zakażonych osób objawowy okres zakażenia zaczyna się od takich samych objawów. To sprawia, że nawet lekarze mają kłopoty z powiązaniem dolegliwości i objawów występujących u pacjenta z zakażeniem HIV. Dlatego, jeśli dopuszcza się możliwość zakażenia HIV, warto to sprawdzić wykonując test. Najlepiej w jednym z punktów konsultacyjno-diagnostycznych, w których testy wykonywane są bezpłatnie, bez skierowania i anonimowo. Adresy punktów są na stronie internetowej Krajowego Centrum ds. AIDS.

Dlaczego kobiety powinny robić sobie test na HIV przed zajściem w ciążę albo na początku ciąży?


Zakażenie HIV przenosi się w kontaktach seksualnych znacznie łatwiej z mężczyzny na kobietę. W Polsce jest wiele kobiet, które nabyły zakażenie HIV od swojego pierwszego i jedynego partnera seksualnego, który często sam nie był świadomy swojego zakażenia.
Ponieważ szansa na urodzenie zdrowego dziecka zwiększa się ogromnie wówczas, kiedy kobieta wie o swoim zakażeniu, dlatego w ramach badań wykonywanych na początku ciąży warto sprawdzić wynik testu na HIV - z dbałości nie tylko o przyszłe dziecko, ale też we własnym, dobrze pojętym interesie. Warto zrobić test dla siebie samej, nawet jeśli ginekolog ani inny lekarz tego nie doradzi.

Czy kobieta zakażona HIV może urodzić zdrowe dziecko?


Jedną z trzech dróg przenoszenia zakażenia jest możliwość przeniesienia go z matki na dziecko. Jeśli kobieta nie jest świadoma swojego zakażenia, wówczas ryzyko zakażenia swojego dziecka wynosi około 40%. Natomiast jeśli kobieta dowie się o swoim zakażeniu planując ciążę lub będą na jej początku, będzie pozostawać w czasie ciąży pod opieką ginekologa-położnika i specjalisty zajmującego się terapią osób żyjących z HIV i przyjmować leki antyretrowirusowe wówczas ryzyko przeniesienia zakażenia na dziecko jest bliskie 0%. Dodatkowym warunkiem jest niekarmienie swojego dziecka piersią. Przewód pokarmowy noworodka jest wrażliwy na zakażenie, a wirus znajduje się w mleku kobiecym.
Kobieta świadoma swojego zakażenia nie tylko może urodzić zdrowe dziecko, ale podejmując we właściwym czasie leczenie własnego zakażenia może wydłużyć swoje życie.

Czy ciąża wpływa na przebieg zakażenia HIV kobiety?


W początkach epidemii HIV/AIDS, kiedy nie były jeszcze dostępne istniejące obecnie leki antyretrowirusowe, sądzono, że ciąża przyspiesza postęp zakażenia HIV do AIDS. Obecnie wiadomo już, u kobiety leczonej lekami antyretrowirusowymi ciąża nie pogarsza przebiegu zakażenia. Nawet wielokrotne ciąże zakażonych HIV kobiet nie przyspieszają postępu zakażenia HIV. Warunkiem jest dokładne stosowanie się do zaleceń związanych z przyjmowaniem leków antyretrowirusowych.

Dlaczego nie powinno się karmić piersią dziecka, jeśli jest się kobietą zakażoną HIV?


Wirus znajduje się w mleku kobiecym, a przewód pokarmowy noworodka jest wrażliwy na zakażenie HIV. Ponieważ ryzyko zakażenia dziecka przez kobietę nieświadomą zakażenia wynosi około 40%, więc nie powinno się dopuszczać dodatkowego ryzyka zakażenia.

Czy kobieta niezakażona HIV może mieć dziecko z zakażonym HIV partnerem?

Od wielu lat już wiadomo, że same plemniki nie przenoszą wirusa HIV. Wirus znajduje się w innych komórkach znajdujących się w nasieniu i w płynie nasiennym. Znane są już metody oddzielania plemników od reszty nasienia. Podanie tak przygotowanych plemników nie powoduje zakażenia kobiety, a co za tym idzie - może ona urodzić zdrowe dziecko.

Czy prezerwatywy rzeczywiście zmniejszają ryzyko zakażenia HIV?


Prezerwatywy zmniejszają ryzyko zakażenia HIV, ale pod kilkoma warunkami: muszą być dobrej jakości (najlepiej wyprodukowane przez renomowaną firmę, mającą dokładne procedury kontroli jakości swoich produktów), muszą być właściwie założone (warto obejrzeć dokładnie instrukcję obsługi) i powinny być od początku do końca kontaktu seksualnego we właściwym miejscu. Nie można też stosować jako „nawilżaczy” (lubrykantów) jakichkolwiek tłuszczów, gdyż niszczą one lateks. Można używać lubrykantów na bazie wody. Są dostępne w drogeriach i aptekach.
Większość niepowodzeń (zsunięć, pęknięć) zdarza się osobom, które nie potrafią obchodzić się z cieniutką prezerwatywą. Więcej informacji o prezerwatywach znaleźć można na stronie Krajowego Centrum, w dziale „Informacje podstawowe”.

Czy seks oralny jest bezpieczny?


W początkach epidemii sądzono, że tak. Ale od dawna wiadomo już, że błona śluzowa jamy ustnej jest wrażliwa na zakażenie HIV. Dodatkowo ryzyko zakażenia mogą zwiększać uszkodzenia, stany zapalne jamy ustnej. Dlatego nie powinno się dopuszczać do kontaktu błony śluzowej jamy ustnej z krwią i/lub spermą. A jeśli już to się zdarzy, wówczas należy jak najszybciej wypłukać  usta, najlepiej wodą. Nie należy płukać ust alkoholem, gdyż zwiększa on dodatkowo ryzyko zakażenia.

Czy kontakty seksualne z osobami sprzedającymi seks są ryzykowne?


Kontakty seksualne z osobami, które mają wielu partnerów seksualnych są bardziej ryzykowne. Takie osoby częściej są świadome swojego większego narażenia na zakażenie, więc starają się pracować bezpiecznie dla siebie. Czasem mogą dać się przekonać klientowi, który proponuje większe pieniądze za seks bez prezerwatywy.
Warto wiedzieć, że to nie osoby sprzedające seks zobowiązane są do dbania o zdrowie swoich klientów. To klienci powinni wiedzieć, że dobrej jakości, właściwe użyta prezerwatywa zmniejsza ryzyko zakażenia HIV.

Czy można bezpiecznie się całować?


Ślina nie jest materiałem zakaźnym. Wprawdzie w ślinie osób żyjących z HIV można znaleźć czasem wirus w niewielkich ilościach, ale substancje znajdujące się w niej sprawiają, że nie jest on zakaźny. Sytuacja zmienia się wówczas, kiedy w ślinie znajdzie się domieszka krwi - widoczna gołym okiem. Ale wówczas to krew jest materiałem zakaźnym.

Czy stosunek przerywany chroni przez zakażeniem HIV?

Stosunek przerywany nie chroni w pełni ani przed HIV, ani przed nieplanowaną ciążą. W przezroczystym płynie, który wydziela się przed wytryskiem, może znajdować się i HIV i plemniki. W mniejszej ilości, niż później w wytrysku. Ryzyko zakażenia jest mniejsze, niż w kontakcie z wytryskiem, ale istnieje.

Czy seks z osobą innej narodowości, niż polska, jest bardziej ryzykowny?


W różnych krajach świata częstość zakażeń HIV jest różna. W niektórych większa, niż w Polsce, w innych - mniejsza. Sam fakt, że ktoś jest cudzoziemcem nie wpływa na ryzyko zakażenia HIV. Tak naprawdę przed podjęciem kontaktów seksualnych, niezależnie od narodowości partnera/partnerki, wskazane byłoby wykonanie przez oboje partnerów testu na HIV.

Czy mężczyzna może uprawiać seks z zakażoną HIV kobietą?


W Polsce jest wiele par, w którym jedno z partnerów jest zakażone HIV, a drugie nie. Pary te uprawiają seks. Jeśli przy każdym kontakcie seksualnym używane są prezerwatywy, wówczas osoby niezakażone pozostają niezakażonymi.

Czy człowiek zakażony HIV nie może wykonywać jakichś zawodów?


Zakażenie HIV stało się obecnie, dzięki lekom antyretrowirusowym, zakażeniem przewlekłym. Długość życia zakażonego HIV człowieka, leczonego od właściwego momentu lekami antyretrowirusowymi, jest już podobna do długości życia wszystkich innych osób. Dlatego najlepiej, by zakażenie zostało rozpoznane w stadium bezobjawowym. Z medycznego punktu widzenia praktycznie nie ma zawodów, których nie mogłyby wykonywać osoby zakażone. Jednak w niektórych zawodach (np. w służbach mundurowych) obowiązuje wykonywanie testów na HIV przed rozpoczęciem pracy. Warto więc, będąc świadomą/świadomym swojego zakażenia, wybierać pracę w takich miejscach, w których nie obowiązuje wykonywanie takich testów.

piede PL